นิราศเบอร์ลิน แฟรงเฟิร์ต

26 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม 2558

นิราศไกลไปเบอร์ลินถิ่นเลือกตั้ง
ก็ใครหลอกบอกว่าน่าใช้จัง
เลยบินนั่งลัดฟ้ามาหาเธอ
สุวรรณภูมิจุดเริ่มเติมความฝัน
จุดหมายมั่นเยอรมันนั้นอย่าเผลอ
เอทิฮัทจัดให้ได้มาเจอ
ใช่ละเมอเพ้อหาแต่ว่าจริง

777 เด็ดจังนั่งบายมาก
ครู่บินจากจัดเสิร์ฟเปิบหร่อยยิ่ง
เป็นอาหรับอาหารสำราญจริง
เมนูสิ่งแสนแปลกเพิ่งแรกทาน
หกชั่วโมงก็ถึงซึ่งครึ่งหมาย
ได้เยี่ยมกรายทายทักพักสนาน
อาบูดาบีถิ่นนี้มีตำนาน
แวะเปลี่ยนยานเครื่องใหม่ไปเบอร์ลิน

มีน้ำใจให้ wifi ได้ใช้ส่ง
ไม่งั้นคงลงแดงหมดแรงสิ้น
อยากส่งข่าวเล่าไปให้ได้ยิน
แม้หนึ่งชิ้นก็ยังดีที่มีคราว
ใกล้ตีห้าทะยานฟ้านภาใหม่
เพลียต่อไปยังไม่ถึงแค่ครึ่งหาว
แอร์เบอร์ลินผินสู่หมู่ดวงดาว
คล้ายตาสาวเจ้ามองจ้องอาลัย

เจ็ดวันนี้ลี้ไกลไปจากหน้า
มีใครมาหาเกี่ยวพาเที่ยวไหม
ใครจะอ้อนป้อนปรนดลฤทัย
ยามร่ำไห้ใครรับซับน้ำตา
ยามปวดหัวตัวร้อนนอนไม่หลับ
จะขานขับกับเมฆเสกเวหา
พาเพลงกลอนวอนน้องลอยล่องมา
ยามนิทราว่าแนบชิดติดกมล

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

รวมสิบห้าเพลาก็มาถึง
สงบซึ่งเมืองเศร้าเก่าแก่หน
มีกำแพงกั้นกลางหว่างผู้คน
ผู้ทุกข์ทนด้นหาว่าเสรี
กำแพงใหญ่เพียงไรใช่สามารถ
จะแบ่งขาดชาติได้อย่างไรนี่
ตราบที่ใจยังใฝ่สิทธิ์เสรี
ปฐพีขีดแบ่งได้แต่ใจเดียว

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ที่เช็คพอยท์ชาร์ลีมีจุดเด่น
เหตุเคยเป็นจุดผ่านด่านชาญเชี่ยว
ตะวันตกตะวันออกแค่ศอกเดียว
จะท่องเที่ยวหรือเกี่ยวหามาตรวจพลัน
มาวันนี้ชาร์ลีมีงานหลาย
ให้เต๊ะถ่ายชุดโก้โอ้โฮนั่น
ขยับกล้องสองยูโรเร่งรัดกัน
ชาร์ลีฟันวันหนึ่งถึงหลายเงิน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ไปอีสต์เกทดูเศษเหลือเพื่อจินต์ภาพ
กำแพงบาปบังกั้นกันผิวเผิน
อนุสรณ์เหลือไว้ในคนเดิน
พินิจเพลินผ่านอดีตที่กรีดใจ
พอสามทุ่มกลุ้มหลายไลน์เงียบเหงา
เหลือแต่เราไลน์เดียวห่อเหี่ยวได้
ก็นาทีตีสองของเมืองไทย
จะหาลิงที่ไหนได้มาคุย

คงเหลือแต่แค่ยามจะถามกล่าว
ไม่มีสาวคราวรุ่นหุ่นปุ้มปุ้ย
น้องแก้มขาวน้องแก้มใสน้องแก้มยุ้ย
ตื่นมาคุยเถิดหนาน่ายินดี

………….จบวันที่หนึ่ง…………..

เช้าวันใหม่ไปรัฐสภาเขา
สภาเราเขาปิดตายเลยย้ายที่
ต้องมาแลรัฐสภาเยอรมนี
เผื่อว่ามีทางเข้าได้เข้าใจ
เขาโปร่งใสเปิดให้ใครใครเยี่ยม
ปิติเปี่ยมเยี่ยมชมสมใจได้
มีคนรู้เล่าความตามเข้าใจ
สภาไทยไหงทำไม…ไม่มีใครดู

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

มีโดมครอบเหนือสภาโอ่อ่ายิ่ง
ประจักษ์จริงสิ่งหมายได้เรียนรู้
ประชุมสภาในสายตาคนเฝ้าดู
ทำงานอยู่อย่างไรได้เฝ้ามอง
พลเมืองเหนือใครใดใดล้วน
พินิจควรค่าจริงทุกสิ่งต้อง
ประชุมไปใต้หนคนครรลอง
อยากค้อนมองลองใช้ในไทยที

พอตกบ่ายกรายหาล้ำค่ายิ่ง
รูปปั้นหญิงมิ่งโฉมประโลมศรี
คือเนเฟอร์ติติราชินี
ประทับที่เบอร์ลินถิ่นนี้นาน
สองพันปีมีงามให้ตามคิด
ส่องใกล้ชิดพิศเพ่งเล็งด้วยหาญ
ก็เคลิบเคลิ้มเติมฝันในวันวาน
เห็นสะคราญแม้ราญดับไม่คับใจ

วันที่สามตามกำหนดใจจดจ่อ
โปรแกรมรอขอนัดเขาจัดให้
พรรคคริสเตียนดีโมแครตยูเนียนไง
เป็นพรรคใหญ่ให้น่าชมใยสมดี
มีระบบจัดการงานไรหรือ
จึงเลื่องชื่อชนะเลือกตั้งทุกที่
นโยบายขายฝันนั้นไม่มี
ประชาชีชวนเชื่อคงเบื่อทวง

ตกบ่ายได้ไปเยือนเพื่อนสามารถ
คือคอนราด อะเดเนาว์ เขาแถมพ่วง
มูลนิธิผลิบานงานทั้งปวง
มุ่งลุล่วงเสริมค่า ประชาธิปไตย
ก็สงสัยทำไมเมืองไทยนี้
เกือบร้อยปีมีเลือกตั้งกี่ครั้งใช่
ฝรั่งงงคงเห็นเช่นพี่ไทย
ว่าทำไมรถถังมาเวลาเพลิน

เก็บกระเป๋าข้าวของกองเข้าที่
ด้วยพรุ่งนี้มีหมายให้หกเหิน
ตื่นตีห้าบ้าแล้วแก้วตาเมิน
ใครสายเกินเพลินหลับจับรถตาม
ไปแฟรงก์เฟิร์ตเลิศเมืองเรื่องคับคั่ง
รถไฟนั่งนับนิ้วละลิ่วหาม
อาหารเช้าชี้ช่องใส่กล่องตาม
ไม่มากความถามไถ่ตามใจเธอ

……จบวันที่สองและสาม……

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ลาแล้วเธอเบอร์ลินถิ่นเคยพัก
เพียงรู้จักจำให้ใจพลั้งเผลอ
เสน่ห์งามคามฝันพลันละเมอ
ให้มาเจอแล้วจากพรากน้ำตา
อีกกี่ปีมีมาหาเธอได้
ประทับไว้ในทรวงว่าห่วงหา
ว่าครั้งหนึ่งเคยถึงซึ่งแก้วตา
ลาแล้วลาเบอร์ลินถิ่นอาลัย

รถไฟไอซ์ได้เวลามาตรงเป๊ะ
เกือบจะเละมันเปลี่ยนชานชาลาได้
อาศัยที่มีสายตาชราวัย
กระโดดไวให้ถูกตู้เพราะรู้ทัน
ได้ที่นั่งชั้นหนึ่งจึงดูยืด
ดูไม่จืดจ่ายไปให้งั้นงั้น
จะชั้นหนึ่งชั้นสองก็คล้ายกัน
จะแบ่งชั้นแบ่งชนคนทำไม

พอใกล้เที่ยงก็มาถึงซึ่งแฟรงก์เฟิร์ต
ไม่เลยเถิดเพราะป้ายหยุดสุดท้ายได้
คณะเร่งรีบรุดเดินสุดไป
เฮ้ยนี่ไงหัวลำโพงแสนงงจริง
ดูละม้ายคล้ายไทยกระไรท่า
ลอกเรามาน่าใช่ทำไมนี่
คงดูงานพานพบสบของดี
ช่างไม่มีคิดเองไม่เกรงใจ

บ่ายแก่แก่ กกต.เขารออยู่
ดูให้รู้เรื่องเลือกตั้งยังสงสัย
ปาร์ตี้ลิสต์สัดส่วนล้วนข้องใจ
ดียังไงพี่ไทยจะใช้ตาม
จึงขับออกนอกเมืองเรื่องฉิวฉิว
รถละลิ่วปลิวถึงซึ่งที่ถาม
วิสบาเด้นชื่อเมืองกระเดื่องนาม
เป็นเขตคามคือที่จรลีไป

กกต.เยอรมันนั้นแปลกสิ
เอาผอ.สถิติมาเป็นใหญ่
แล้วตั้งโดย รมต. มหาดไทย
ไม่กลัวไงการเมืองแทรกจะแหลกคน
เขาบอกว่าหน้าที่นั้นมีอยู่
ทุกคนรู้แบ่งได้ไม่สับสน
ไม่เคยช่วยเรื่องลับสัปดน
คุณภาพคนต่างกันฉันเข้าใจ

ปาร์ตี้ลิสต์คิดมาเพราะว่าเหตุ
กลัวประเทศเหตุการณ์จะบานได้
หากการเมืองพรรคเดียวจะเสียวใจ
กลัวพรรคใหญ่ยิ่งล้นนำคนเดียว
จึงออกแบบแยบยลกลเม็ด
รัฐบาลผสมเสร็จสำเร็จเขี้ยว
ผสานกันฝันให้ใจกลมเกลียว
ไม่ชาญเชี่ยวจะช้ำชอกฝากบอกมา

ไส้กรอกเขาเราทานพอทานได้
ขาหมูใหญ่ให้ลองต้องจัดหา
มีเบียร์สดแสนรื่นชื่นอุรา
ในพาราเย็นสบายผ่อนคลายทรวง
คือเมืองเขาใช่เมืองเราเข้าใจเถอะ
หากคิดเปรอะเลอะไปไม่ลุล่วง
อาหารไทยไทยทานสำราญปวง
อย่ามัวห่วงหวงขาหมูจะรู้จน

……จบวันที่สี่……..

ตีห้า ฟ้าใหม่
สว่างไว ให้ตื่น
อากาศ  แช่มชื่น
เริงรื่น  สบายตน
ดูงาน  ใกล้ครบ
ฟังจบ รู้ล้น
ความรู้ คู่คน
มากพ้น รำพัน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

มีแสงทองทาบฟ้าเวลาเช้า
ส่องคนเหงาเจ้าอยู่ไหนใครเฝ้าฝัน
คนละซีกเวลายังหากัน
หนึ่งพระจันทร์ตะวันเดียวยังเกี่ยวกอง
เห็นขอบฟ้าไม่เห็นหน้าก็ว่าเศร้า
โอ้ตัวเรานิราศปราศตัวน้อง
ได้แต่เหม่อเพ้อหาน้ำตานอง
จะเที่ยวท่องล่องไหนใจถึงนาง

แม่น้ำไมน์(Main)เป็นใจดูไหลเรื่อย
ดูเอื่อยเฉื่อยเลื้อยไปไร้สิ่งขวาง
ช้า มั่นคง จงรัก ภักดิ์มิจาง
ใช่อ้างว้างแต่อบอุ่นเหมือนคุ้นเคย
KD cruise ค่อยค่อยไปไม่เร็วนัก
เหมือนรอรักรอใครไม่เฉลย
ริมฝั่งสองมองเห็นเป็นเปรียบเปรย
คงเอื้อนเอ่ยอิ่มรับประทับใจ

ตกบ่ายไปเทศบาลเขาชาญเชี่ยว
อีกที่เดียวดูงานพาลเฉไฉ
เพราะสองข้างทางเดินเพลิดเพลินไป
สิ่งล่อใจล่อตามามากมี
ฟังบรรยายหลายที่เลยมีหลับ
ที่คอพับกลับลูกตาว่าใช่ที่
หูยังฟังดังหมายเข้าใจดี
ทุกวจีมีคนจำทำรายงาน

เสร็จดูงานบานเบอะเยอะแยะที่
พอได้มีเวลาก่อนอาหาร
ไม่ได้ซื้อมีหรือจะได้ทาน
ลิสต์รายการงานเข้าสุดจะทน
Rimowa ก็น่าซื้อถือกลับบ้าน
ไส้กรอกทานชิ้นใหญ่ให้น่าสน
กรรไกรมีดตุ๊กตาคู่ดูคงทน
เป็นคนจนต้องทนได้ไม่จ่ายตัง

4711 ก็ซึ้งจิต
หากแนบชิดนีเวียใช่ได้ฝากฝัง
ครีมทามือถือไม่ยากถ้าฝากตัง
แต่ถ้ายังนั่งรอไปคงได้มา
รถมินิ ตริไว้ใกล้จะซื้อ
ออดี้หรือก็ถูกไปไม่เข้าท่า
จะถอยเบ๊นซ์เข็นกลับรับขวัญตา
กลัวบีเอ็มน้อยใจว่าลืมข้าลง

ช็อคโกแลตไม่ดีมีฟันผุ
ไวน์เบียร์สุ-ราไม่ควรใหลหลง
เข้าพรรษาหน้านี้ต้องมีปลง
จะฝากส่งก็กลัวบาปคำสาปมี
เอาสบู่ถูหลังช่างน่าใช้
มีแชมพูขวดใหญ่ให้ถึงที่
ครีมนวดผมโลชั่นนั้นของดี
โรงแรมมีฝากให้น้ำใจงาม

เดี๋ยวเช็คว่าถ้าเที่ยวบินเลี้ยวกลับ
ของใดจับแจกได้จะใฝ่ถาม
เป็นของฝากมากล้นให้คนงาม
โปรดอย่าถามเท่าไรใจถึงจริง
น้ำหนักเกินเพลินซื้ออย่ายื้อนัก
ต้องรู้จักหักห้ามปรามใจยิ่ง
สามสิบโลโถ่ถังน่าชังจริง
คงต้องทิ้งสิ่งหลายถึงคลายใจ

…….จบวันที่ห้า………

มีหรือไม่มีแต่บวกไม่มีลบ
มีแต่พบไม่มีพรากจากไฉน
พบแต่สุขทุกข์ไม่มี  ชีวีใคร?
งานเลี้ยงใดไร้เลิกลาท่าไม่มี
วันสุดท้ายในรายการก็พานถึง
กำหนดซึ่งพึงครบจบถ้วนถี่
ความสุขเปี่ยมเยี่ยมเธอเยอรมนี
ถึงวันนี้วันสุดท้ายให้อาวรณ์

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

วูร์ซเบอร์กเมืองเก่าเราส่งท้าย
เธอเอียงอายชายหน้าท่าออดอ้อน
เยี่ยมปราการนานเก่าเขาอาทร
ภาพสะท้อนซ่อนเห็นเป็นบทเรียน
กว่าจะรวมชาติได้ยิ่งใหญ่เท่า
เลือดเนื้อเขาเท่าไรจึงได้เขียน
ประวัติศาสตร์สอนสั่งยังวนเวียน
แบบพากเพียรเรียนรู้ดูจดจำ

ท้ายสุดท้ายกลายเงินเพลินใช้เสร็จ
ไปเอ๊าท์เล็ทเสร็จตามเจ้างามขำ
รายการฝากมากล้นคนจดจำ
จ่ายแล้วช้ำชอกเกินเพลินหนี้ไป
จัดกระเป๋าเข้าไปให้เข้าที่
คงได้มีคลอดเพิ่มเติมอีกได้
มาสามสิบกลับหกสิบกระเป๋าใคร
ทุกคนได้กระเป๋าเพิ่มเติมเต็มกัน

….จบวันที่หก……

ลาแล้วเธอเยอรมันฉันลาจาก
คงจะยากย่องมาตามหาฝัน
รู้จักเธอเจอทีไม่กี่วัน
จำใจกลั้นกลืนกลับลาลับไกล
สามสิบเอ็ดระเห็ดร่วมระเหิน
หกวันเพลินเดินท่องแคล่วคล่องได้
เป็นผู้นำจำตามความไกด์ไป
ใหญ่แค่ไหนให้หลงจงเชื่อฟัง

พี่ประกอบมอบใจให้นำกลุ่ม
ไม่ร้อนรุ่มคุมพี่น้อยคอยข้างหลัง
เจนถือเงินเพลินหลายคล้ายเสียงดัง
กล้วยไข่นั่งเซลฟี่ดีทุกคน
ดร.อิ่มยิ้มย่องเพราะน้องสุด
ปุ๊กกี้หยุดอดช่วยเพราะป่วยหน
ส่วนสาวกุ้งมุ่งช็อปปลอบใจตน
เปิ้ลอีกคนโพสท่าน่ารักจัง

จิรายุห่วงทรัพย์ไม่จับจ่าย
ส่วนยอดชายเจมส์คึกตอนดึกมั่ง
เสี่ยอดุลย์ช้ำเศร้ากระเป๋าพัง
ชาคริตนั่งจับมือถือผูกดวง
มีเสี่ยช้างเคียงข้างกลางสาวฝัน
พี่หมอฟันไม่ได้ฟันกลัวฟันร่วง
พี่มหินทร์รินเบียร์เลยเพลียทรวง
ห่วงสุดห่วงพี่ลือหายกลายลับตา

เสี่ยวิชัยให้แป้งเย็นเป็นของฝาก
พี่หลอดลากแค้ดดี้มีตามหา
ผอ.แหวงบุญมีมีนำพา
อนุชาให้ปรึกษาท่าจะดี
ส่วนพี่อรรถจัดมาหาแม่เสือ
ให้หาเผื่อเสี่ยประดิษฐ์คิดถ้วนที่
สปช.ไพฑูรย์เกื้อกูลมี
ไพบูลย์ลี้หนีเมียมาเที่ยวไกล

ผอ.ณัฐจัดหนักห่วงเบียร์หมด
น้องโอ๊ตซดหดหายกลายไฉน
อาธิศักดิ์ดักคอรอก่อนใคร
ไม่เหลือให้ชนาธิปหยิบกันเอง
อ.ณรงค์คงคุ้มรุมช็อปปิ้ง
ส่วนตัวจริงท่านพิพัฒน์จัดให้เก่ง
กกต.นั่นก็ขอกันเอง
ถ่ายภาพเจ๋งจัดเพลงกลอนออดอ้อนไป

ชมได้ครบจบกลอนสุนทรกล่าว
เล่าเรื่องราวคราวนิราศไม่พลาดได้
จากเยอรมันผันคืนผืนถิ่นไทย
คงเหลือไว้ให้หวนทวนติดตาม
อยากให้ไทยได้รักสมัครสมาน
ลืมวันวานผ่านไปไร้คำถาม
สร้างไทยใหม่ใสสดสุดงดงาม
สร้างนิยามความเป็นหนึ่งซึ่งชื่อไทย

……จบวันที่เจ็ด……..

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s